hanimeli kokusu

eksi sozlukte okuduklarim, icime dolanlar, burnumun sizisindan gecenlere paralel olarak;
yasami boyunca tum duyularina duygularini harmanlamis insanlarin, yaz baslarken cevresindeki her yesillik bolgelerinde olmasa bile, bir yerlerde ilik havanin da esmesi ile once burnuna, sonra damagina, sonradan da ic huzurunun bulundugu ruhuna inceden nufuz eden ve yine o kisilerin o kokuyu her duyduklarinda hatirlarina gelen dertsiz, neseli, inceden inceye hep ve illa ki anne babalarinin ellerinden tutup gezmeye ciktiklari kah sayfiye yeri kah yazlik kah ic karartan dumanli isli kis gunlerinden kacisi kutlamak gibi duran aksam ustu gezintilerini animsatan; istisnasi mumkun olmadan dune ait mutluluklarin gonullu hamali, bugunu dunle degisme istegi uyandiran , gecmise yolculuk icin zaman makinasina umit baglatan, yarini unutturan , iyi ki yasamisim dedirten , gecmise tebessumle baktiran buyudur; ruhun esasi, huzurun esansidir; hanimelidir, hanimin elidir o ; o hanim yureginin sizisindaki annedir.....
o hanimeli annenin elidir.